Help te helpen… #hoe dan?

Hoe dan? Ik weet niet of dit zinnetje jullie bekend voorkomt, maar hier thuis horen we het de laatste tijd regelmatig. Als ik aan onze oudste zoon vraag om z’n Lego op te ruimen, antwoord hij: is goed, maar hoe dan? Of: straks gaan we nog even naar opa en oma hè! Ok! Maar… hoe dan?

Zondag nam de spreker in onze kerk, tevens ambassadeur van Compassion, dit hippe taalgebruik ook in de mond. ‘Laten we onze ogen niet sluiten voor het onrecht in deze wereld’, zei hij.  ‘Laten we opstaan en helpen! Maar..hoe dan?’ Ik keek opzij en zag een grote glimlach op het gezicht van onze zoon.

Helpen staat gelijk aan behulpzaam zijn, bijstaan, omzien naar elkaar, verzorgen, je ontfermen over iemand of zorgen voor elkaar.

Het doet me denken aan een beeld dat ik zag toen ik zelf nog een klein meisje was, een jaar of zes. Ik zag een beeld op televisie van een donker kindje, een bol buikje en met een heel treurig gezicht. Alsof je de armoede in haar ogen kon lezen. Dat beeld liet mij niet los. Ik nam mijzelf die dag voor om ‘later als ik groot ben’ te gaan helpen. Mij in te zetten voor kinderen die leven in armoede. Ik dacht toen, nu ben ik nog te klein om te helpen, maar deze kinderen hebben hulp nodig! Ik voelde de noodkreet in mijn hart. Het beeld dat ik zag, raakte me.

Een tijd terug sprak er ook al iemand over het leed en armoede in de wereld. Raakt het ons nog? Raakt het onze kinderen nog? Jonge kinderen die nu opgroeien zijn gewend aan mobiele telefoons en het spelen van games. Urenlang brengen zij hun tijd door achter een scherm. Ze worden hierdoor sneller afgevlakt voor wat echt is. Komen de beelden van het journaal nog bij ze binnen of gaan ze na het zien van de beelden gelijk weer over tot de orde van de dag, was de vraag.

Net voor de kerstvakantie keek onze zoon naar het journaal bij iemand anders thuis. Beelden van een oorlog, harde knallen, ‘echte’ mensen die op elkaar gingen schieten en veel bloed, zo vertelde hij ons later. Wekenlang liep hij met deze beelden rond. Hij voelde zich niet veilig meer en was ongerust. Hij stelde vragen aan tafel over de Tweede Wereldoorlog en of de oorlog ook bij ons in de straat kon komen. En toen kwam oud & nieuw! Wat was hij bang voor de harde knallen in de straat. “Het klinkt als de oorlog, mama”, zei hij. Onze lieve, grote, stoere jongen verandere voor even in een bang musje. Pas weken later vertelde hij, snikkend bij mij op schoot, wat hij die middag had gezien. Wat was ik blij dat ik hem kon troosten. Tegelijkertijd moest ik denken aan al die kinderen waarvoor dit dagelijks de harde werkelijkheid is…

Mijn man en ik dachten weer even terug aan de vraag die laatst werd gesteld: ‘Raakt het onze kinderen nog?’ Als je het dan zo bekijkt, is het mooi dat het wél echt bij hem binnen kwam. Hij was oprecht geraakt door het leed wat hij had gezien.

Het beeld dat ik zelf als klein meisje zag, heeft er toe bijgedragen dat ik in 2006 ben afgereisd naar China om daar als vrijwilliger te helpen in een kindertehuis. Midden tussen de armoede, mochten wij zorgen voor weeskinderen in nood. Kinderen die zonder hun vader en moeder moeten opgroeien.

Nu jaren later, en inmiddels zelf moeder van drie kinderen, denk ik nog regelmatig terug aan mijn tijd in China. Ik ben er drie keer geweest. Die kinderen daar gaven mij meer dan dat ik ze ooit zou kunnen geven. Daar, midden tussen de armoede maar omringd door zoveel liefde, werd ik als moeder geboren.

Raakt het ons nog?

Laten we onze ogen niet sluiten voor het onrecht in deze wereld. Kijk niet weg, maar help! Hoe dan? Heel simpel, door te helpen! En of dit nu is bedoelt voor iemand in je straat of juist voor een kindje ver weg, door het verzorgen van een warme maaltijd voor iemand uit je buurt of door mee te doen aan een Muskathlon in een arm gebied, het zal ‘hoe dan‘ ook gezegend worden. Pak elkaars hand vast en laat niet los. Help te helpen!

Want wat je ooit gedaan hebt voor de minste van Mijn broeders, dat heb jij voor Mij gedaan. (Mattheüs 25:40)

8 thoughts on “Help te helpen… #hoe dan?

  1. Heel mooi verwoord en zo waar! Als we nu allemaal een stukje oppakken, dichtbij of ver weg, om zo de wereld wat mooier te maken wat zou er dan veel moois gebeuren. Mooie Bijbeltekst ook!
    Liefs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *