Schaatskriebels..

De eerste auto’s staan alweer op het dijkje. Vanuit ons huis, aan de rand van de weilanden, kijk je uit op het dijkje aan de rand van het Drontermeer. Als er ijs ligt, verschijnen de eerste auto’s. Dit zijn de echte waaghalzen. Schaatsliefhebbers die geen seconde langer twijfelen om het natuurijs op te gaan. Ook al bezorgd hun dat mogelijk een nat pak.

Met de dag, en de aanhoudende vorst, nemen de auto’s op de dijk toe. Wanneer ik met mijn kopje koffie vanuit onze erker toekijk, ontstaan die kriebels… kriebels om zelf de schaatsen onder te binden en het toch wel krakende ijs op te gaan. Of ik goed kan schaatsen? Nee, totaal niet zelfs. Vorig jaar ging ik met kinderwagen en al het ijs op. Het leverde wel wat leuke reacties op. Maar voor mij was het stiekem gewoon een ideaal hulpmiddel om me voort te bewegen, zeker die eerste meters.

Maar wat is het gaaf om er alleen al te zijn! Daar langs die rietkraag met een laag zonnetje op het met sneeuw bedekte ijs.. Het was voor ons 6 jaar geleden dat we voor het laatst geschaatst hadden op natuurijs. Toevallig [of niet] óók met diezelfde kinderwagen, alleen toen met onze oudste erin als baby nog. Even terug in de tijd dus, maar ook nieuwe herinneringen maken.

En de koek en zopie? Die deden we gewoon lekker thuis. Warme chocolademelk mét slagroom in de erker.

Ik wens je een fijne dag! 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *